Κου-Κου του Νικόλαου Γύζη

Το Κου- Κου φιλοτεχνήθηκε το 1882 από τον Νικόλαο Γύζη. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά. Σήμερα φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας.

Ο ζωγράφος, με το τέλος των σπουδών του στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, γνωρίστηκε με τον πλούσιο φιλότεχνο Νικόλαο Νάζο, με την μεσολάβηση του οποίου έλαβε υποτροφία από το Ευαγές Ίδρυμα του Ναού της Ευαγγελιστρίας της Τήνου, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του στην Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου.

Τον Ιούνιο του 1865 ο Γύζης έφθασε στο Μόναχο, όπου συνάντησε τον συνάδελφο και φίλο του Νικηφόρο Λύτρα. Ο τελευταίος τον βοήθησε στο να εγκλιματιστεί γρήγορα στο γερμανικό περιβάλλον. Πρώτοι του δάσκαλοί του στο Μόναχο ήταν ο Χέρμαν Άνσυτς (Hermann Anschütz) και ο Αλεξάντερ Βάγκνερ (Alexander Wagner). Τον Ιούνιο του 1868 έγινε δεκτός στο εργαστήριο του Καρλ φον Πιλότυ (Karl von Piloty). Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Μόναχο το 1871 και τον Απρίλιο του 1872 επέστρεψε στην Αθήνα, για να μετατρέψει το πατρικό του σπίτι επί της οδού Θεμιστοκλέους σε ατελιέ. Μαζί με τον Νικηφόρο Λύτρα, ταξίδεψε το 1873 στην Μικρά Ασία.

Απογοητευμένος από τις συνθήκες της Ελλάδας, τον Μάιο του 1874 εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψε στο Μόναχο, όπου έμελλε να ζήσει για το υπόλοιπο της ζωής του.

Γι’ αυτό το λόγο πολλοί πίνακες του, συμπεριλαμβανομένης και του «Κου-Κου», είναι επηρεασμένοι από τα κινήματα τέχνης που κυριαρχούσαν στην πόλη της Γερμανίας.

Ειδικότερα, στον πίνακα αυτό, σ’ ένα εσωτερικό χώρο βαυαρικού δωματίου, με γοτθικά σταυροθόλια και ξύλινες επενδύσεις, στέκει όρθια γιαγιά, κρατώντας με στοργή το μικρό της εγγόνι που προσπαθεί να δει τη μητέρα του, ενώ εκείνη μισοκρύβεται, έχοντας παρατήσει για λίγο το κέντημα, πίσω από τον ώμο της γιαγιάς κι από ένα κομμάτι ύφασμα. Είναι καθιστή, γελαστή και στα γόνατά της έχει απλωμένο ένα μεγάλο κέντημα. Στο δεξιό άκρο της εικόνας το μεγαλύτερο παιδί, όρθιο, με μισγυρισμένη την πλάτη, προσπαθεί κι αυτό να συμμετάσχει στο παιχνίδι.

Πρόκειται για μια ηθογραφικού περιεχομένου οικογενειακή σκηνή γερμανικού τύπου. Στο στιλ βρίσκεται πλησίον των ζωγράφων της αγροτικής ζωής (Bauernmaler). Είναι φανερή η επίδραση του Ντέφρεγκερ. Τα μοντέλα είναι εμπνευσμένα από την οικογένεια του Γύζη, όπως προκύπτει από το προσχέδιο που βρίσκεται στο αρχείο των απογόνων του στο Μόναχο. Το φως είναι συγκεντρωμένο στη μάνα και στο παιδί, αναδεικνύοντας τις λεπτομέρειες του κεντήματος, διαπερνώντας το διαφανές ύφασμα. Το πρόσωπο της μάνας είναι εξαϋλωμένο και το παιδί είναι αυτόφωτο. Η συμβολική ατμόσφαιρα της ευτυχισμένης οικογένειας δημιουργείται από όλα αυτά τα στοιχεία. Διακρίνεται από ένα σκληρό ρεαλισμό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s