Μία απόδραση στον χρόνο, στα καλοκαίρια που νοσταλγούμε μέσα από τα μάτια του Πάτρικ Γουάιτ

Ήταν το καλοκαίρι του 1926. Ήμουν δεκατεσσάρων ετών και είχαν νοικιάσει το σπίτι στο Φέλφαμ του Σάσεξ. Για τη μητέρα μου, το απαλοπράσινο τοπίο που μας περιέβαλλε ήταν εγγλέζικο, όμορφο, κατά πολύ πιο ελκυστικό απ' το εκτυφλωτικό φως, από την ξηρασία κι από την απειλή των φιδιών. Ο πατέρας μου το είδε σα βοσκότοπο για … Συνέχεια ανάγνωσης Μία απόδραση στον χρόνο, στα καλοκαίρια που νοσταλγούμε μέσα από τα μάτια του Πάτρικ Γουάιτ

Θέλει να γίνει συγγραφέας και θα γίνει: ένα αυτοβιογραφικό κείμενο του Αλέξη Πάρνη

To πατρικό μου σπίτι βρισκότανε σε μια απότομη ακτή της Καστέλλας κι αγνάντευε την Ακρόπολη, τα Φάληρα, τον Υμηττό, την Πεντέλη και τον Πάρνη, όλο το αττικό τοπίο με τα κλασικά χαρακτηριστικά - δεν είχε προφτάσει ακόμα να τα αλλοιώσει η αναγκαστική επιμιξία με το τσιμέντο της άναρχης βαρβαρικής δόμησης. Απ' την πλευρά του δρόμου … Συνέχεια ανάγνωσης Θέλει να γίνει συγγραφέας και θα γίνει: ένα αυτοβιογραφικό κείμενο του Αλέξη Πάρνη